Periode dirigent L. Wolfs

Na overleg met de leden en navraag bij de leiding van het conservatorium te Maastricht werd besloten Leon Wolfs als dirigent te benoemen. Hij was een spelend lid van de fanfare en bij de fanfare opgeleid. Ten tijde van zijn benoeming volgde hij nog lessen aan het conservatorium. Leon kreeg als taak het verworven muzikaal peil te handhaven. Naast zijn ambities werd ook van de leden een maximale inzet verwacht. Alleen op deze wijze kon de jonge dirigent zich in zijn nieuwe functie ontwikkelen. Leon gaf op 18 september 1981 zijn eerste repetitie. Het jaar 1982 was nodig om te verkennen en de muzikanten laten wennen aan nieuwe ideeën. Er moest een frisse wind door het korps waaien en toch moest men zorg dragen voor consolidatie.

Dirigent Wolfs had een voorliefde voor kerkmuziek. Dit werd bijzonder gewaardeerd door de zielzorgers van de diverse parochies in Stein. In zijn beginperiode vond op 19 maart 1982 de begrafenis plaats van één van zijn eerste leraren binnen de fanfare, namelijk Pièr Janssen. Op waardige wijze en met passende muziek maakte de jonge dirigent van deze droeve plechtigheid een groots afscheid.

Op 28 juni 1983 werden de statuten gewijzigd en vastgelegd in een notariële akte, verleden voor notaris A.A. Oomen. Dit gebeurde naar aanleiding van het besluit, genomen in de algemene ledenvergadering van 29 januari 1983.

Het 90-jarig bestaan

Het negentig-jarig jubileum van St. Martin werd gevierd van 26 tot en met 28 augustus 1983. Voor het eerst vond dit niet in een feesttent plaats, maar werd gebruik gemaakt van de intern gerenoveerde fanfarezaal. In het jubileumjaar 1983 werd nog een opmerkelijk feit gevierd, namelijk het zilveren bestuursjubileum van zowel voorzitter H. van Mulken, secretaris L. Blonden als penningmeester J. Gorissen.

Voordat de feestelijkheden begonnen verwierf de fanfare op 26 augustus 1983 de fanfarezaal voor zegge en schrijve één gulden in volle eigendom van de gemeente Stein. Deze overdracht werd verleden voor kandidaat-notaris Mr. W.H.M. Poeth met loco-burgemeester H. van Mulken als vertegenwoordiger van de gemeente Stein. Hij voerde hiermee het besluit van de Raad der gemeente Stein uit, genomen in de vergadering van 24 maart 1983. Hierbij werd van gemeentewege ook een bijdrage in de kosten van de interne verbouwing van de zaal ten bedrage van f 120.000,- ter beschikking gesteld. Deze som was vooral noodzakelijk om een aantal energiebesparende voorzieningen uit te kunnen voeren. Van de zijde van de fanfare was tijdens de overdracht aanwezig de nieuwe voorzitter Con Kosters en penningmeester Sjeng Gorissen. Het gebruik van de fanfarezaal door de Vereniging voor Bejaarden en Invaliden St. Martinus en de Vrouwenbond Oud-Stein werd in deze overdrachtsakte eveneens geregeld.

Voorzitter H. van Mulken was vóór de overdracht van de zaal afgetreden en Con Kosters op 29 januari 1983 als zijn opvolger gekozen door de ledenvergaadering met 41 van de 50 uitgebrachte stemmen. Deze formaliteit was nodig om bovenvermelde overdracht mogelijk te maken. Voor zijn onvermoeibare inzet werd oud-voorzitter (tevens loco-burgemeester) H. van Mulken benoemd tot Ere-voorzitter van de Société St. Martin. Tijdens de jubileumreceptie op 26 augustus 1983 werd secretaris L. Blonden koninklijk onderscheiden met de zilveren ere-medaille in de Orde van Oranje Nassau. Een welverdiend schouderklopje. De voorzitter van de R.K. Limburgse Bond van Muziekgezelschappen, de heer Th. Rongen, was op deze receptie aanwezig om het eerder genoemd zilveren bestuurstrio Van Mulken, Blonden en Gorissen te huldigen. Ook de eerste vrouwelijke zilveren muzikant, Ria Kösters-Goossens, werd in het zonnetje gezet. Tijdens deze receptie op 26 augustus 1983 kreeg de fanfare ook een nieuwe beschermheer in de persoon van de heer P.Th.G. Dassen, zoon van de in 1978 overleden erevoorzitter M. Dassen.

Vernieuwing

‘Behouden wat is opgebouwd en bouwen aan de toekomst’ waren de openingswoorden van voorzitter Con Kosters tijdens de ledenvergadering van 25 september 1983. Aan zijn zijde zat Jules Bours als nieuwe secretaris van St.-Martin, opvolger van Lei Blonden. Met voortvarendheid werden maar liefst 14 werkgroepen ingesteld.

• De opleiding van adspirant-leden kwam in handen van H. Wagner.
• Een aparte opleiding voor junior-leden per instrument kwam van de grond.
• W. Berix was verantwoordelijk voor de opleiding van nieuwe hoornisten.
• Jeugdige muzikanten met een sax werden door Jules Bours in de geheimen van dit instrument ingewijd.
• M. Creemers belastte zich met de trompettisten.
• De junior-leden met tuba werden begeleid door M. Creemers.
• M. Limpens en Ria Goossens droegen hun kennis over op bugel spelende junior-leden.
• De opleiding en begeleiding van de drumband vond plaats in werkgroep 4.
• …

In 1983 was J. Frederiks hierin werkzaam met nog nader aan te wijzen werkgroepleden. Het groot aantal werkgroepen (te veel om hier op te noemen) illustreerde het streven van het bestuur meer verantwoordelijkheden te delegeren naar de leden via de werkgroepen. Zo werd ook besloten om alle leden te vragen te helpen met de jaarlijkse rondgang met donateurskaarten. Diverse oud-muzikanten werden door leden van het dagelijks bestuur bezocht en gevraagd weer de gelederen van St.-Martin te versterken. Menigmaal had een dergelijk bezoek succes.

In een van de 14 werkgroepen van de fanfare werd over de te spelen muziek van de fanfare in de toekomst gediscussieerd. Vanzelfsprekend had de dirigent zitting in deze werkgroep. Afhankelijk van het soort optreden werd het repertoire aangepast. Carnaval, Sinterklaas, H. Communie of een kerkconcert; St. Martin liet zijn veelzijdige muzikale gezicht zien. Wanneer er nieuwe muziekstukken werden gerepeteerd, kregen de muzikanten informatie op papier over dat muziekstuk en hierdoor konden zij zich beter inleven in het uit te voeren muziekwerk. Deze ontwikkelingen konden vanzelfsprekend niet in een jaar verwezenlijkt worden. Op het einde van de jaren tachtig functioneerden alle werkgroepen zoals dat bij de start was beoogd. Tijdens de jaarvergadering over 1984, gehouden op 16 maart 1985, werd een nieuw huishoudelijk reglement besproken en geamendeerd.

Tevens werd het discussiestuk ‘Voorbereiding op concours’ in deze vergadering behandeld. Bij gebrek aan een onderdirigent nam H. Wagner waar bij eventuele afwezigheid van dirigent Wolfs. mPenningmeester J. Gorissen kondigde zijn vertrek als bestuurslid aan.

In de loop van 1985 werd door beschermheer Dassen aan de fanfare een hoorn geschonken. Officieel afscheid werd genomen van penningmeester J. Gorissen. Als erkentelijkheid voor zijn vele verdiensten voor de vereniging werd hem het Ere-lidmaatschap aangeboden. Deze eer viel ook ten deel aan J. Willems. Het penningmeesterschap werd overgenomen door bestuurslid L. Goossens. Vastgelegd werd ook dat van het bestuur twee werkende bestuursleden deel zouden uitmaken.

Het concours in Vlodrop

Vijf jaar na het succes in Kerkrade moest St.-Martin zich weer opnieuw bewijzen in de Superieure afdeling. Dit gebeurde tijdens een bondsconcours te Vlodrop op zondag 27 oktober 1985. Voor deze muziekwedstrijd, georganiseerd door fanfare Wilhelmina, waren twee werken ingestudeerd, namelijk ‘Images’ van H. Badings en ‘Images d’Eté’ van J. Moerenhout. De jury bestond uit J.H. Claessens, J.P. Laro en R. van Yperen. De uitvoering van het eerstgenoemde muziekstuk werd door Van Yperen zeer verzorgd genoemd. Jurylid Laro typeerde de vertolking van Stein als een zeer goede en verzorgde prestatie.

Over het tweede werk waren de slotcommentaren in het juryrapport als volgt: ‘Toch was dit een fijne uitvoering’ en ‘best een knappe weergave’ tot ‘overigens toch als totaal goede uitvoering’.

St.-Martin behaalde met dirigent Leon Wolfs een eerste prijs met 307 1/2 punten.

De jeugd

In de tweede helft van de jaren tachtig sloeg het korps qua ledenwerving een geheel nieuwe koers in. De muziekopleidingen werden in eigen beheer in de fanfarezaal gegeven. Nadat in verschillende Steinse lagere scholen muziekdemonstraties waren gegeven, meldden zich maar liefst 50 kandidaten tussen de zeven en elf jaar aan. Ook werd een aparte muziekpedagoog aangeworven in de persoon van L. Hensgens. In oktober 1987 werd gestart met de algemene muzikale vorming en het spelen op de blokfluit. Reeds in 1988 kwam de eerste doorstroom van blokfluit naar de instrumentale opleiding en later naar de inmiddels geformeerde jeugdfanfare, een tussenstation en intermediair op weg naar de fanfare.

Deze nieuwe muzikale loot aan de fanfareboom staat onder leiding van Hans Wagner, sinds 1970 fanfarelid, die aan de muziekschool te Beek de cursus assistent-dirigent heeft gevolgd. Een nieuwe wervingscampagne in 1989 leverde nog eens 18 nieuwe kandidaten op. Zelfs dertig-plussers begonnen zich aan te melden als muzikant.

In 1990 waren er zeventien leerlingen met de blokfluitopleiding bezig en een zelfde aantal volgde de instrumentale opleiding.

Terug naar het jaar 1986 waarin het korps het werkend lid F. Houben ten grave moest dragen. M. op het Broek kreeg in dat jaar het Ere-lidmaatschap aangeboden. Op 5 maart 1987 bereikte oud-dirigent Mathieu Janssen zijn tachtigste verjaardag. Dit feit werd door St. Martin niet vergeten.

In 1987 droeg Con Kosters de voorzittershamer over aan Jac. Janssen.

Onder de muzikale leiding van Leon Wolfs werden opnamen gemaakt voor een kerstplaat. Deze plaat werd een succes dankzij een goede verkoop en de onontbeerlijke sponsoring.

Reageren?

Nog geen reacties

Een reactie plaatsen